Treść orzeczenia
POSTANOWIENIE
Dnia 10 lipca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z odwołania M. K. i R. Spółki Jawnej z siedzibą w B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Bydgoszczy
o ustalenie obowiązku ubezpieczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 lipca 2023 r.,
skargi kasacyjnej odwołujących się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 24 października 2022 r., sygn. akt III AUa 369/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od M. K. i R. Spółka Jawna w B. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Bydgoszczy kwotę po 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Bydgoszczy decyzją z dnia 11 lutego 2021 r. stwierdził, że M. K. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu u płatnika R. sp. j. od dnia 1 maja 2020 r. W ocenie organu rentowego strony nie przedłożyły dowodów potwierdzających faktyczne wykonywanie przez ubezpieczonego obowiązków pracowniczych, a przedłożone dokumenty nie są wiarygodne i nie potwierdzają prawidłowości stosunku pracy. Tym samym organ rentowy uznał umowę o pracę za zawartą dla pozoru, co czyni ją nieważną.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 1 grudnia 2021 r. zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego w ten sposób, iż uznał, że ubezpieczony M. K. jako pracownik u płatnika składek R. sp. j. podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 1 maja 2020 r. (pkt 1) oraz zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego zwrot kosztów zastępstwa prawnego (pkt 2).