Treść orzeczenia
Sygn. akt II USK 148/22
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Iwulski
w sprawie z odwołania M. J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi w Poznaniu
o emeryturę górniczą,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 11 stycznia 2023 r.,
skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt III AUa 89/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 listopada 2020 r., III U 458/20, Sąd Okręgowy w Koninie zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Poznaniu Inspektorat w Koninie z dnia 24 kwietnia 2020 r. w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy M. J prawo do emerytury górniczej, poczynając od daty nabycia uprawnień, to jest od dnia 12 grudnia 2019 r.
Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu wyrokiem z dnia 27 października 2021 r., III AUa 89/21, zmienił powyższy wyrok i oddalił odwołanie oraz zasądził od wnioskodawcy na rzecz organu rentowego kwotę 240 zł z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o kosztach do dnia zapłaty - tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 50c ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2022 r., poz. 504 ze zm.; dalej ustawa emerytalna).
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ubezpieczony uzasadnił potrzebą wykładni przepisu budzącego rozbieżności w orzecznictwie sądów - a to art. 50c ust. 1 pkt 4 ustawy emerytalnej i występującego w tym przepisie zwrotu "przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych".