Treść orzeczenia
II USK 162/22
POSTANOWIENIE
Dnia 24 maja 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z odwołania M. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Zabrzu
o emeryturę górniczą,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 maja 2023 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt III AUa 884/18,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od ubezpieczonego na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie wyrokiem z 10 maja 2018 r., VII U 1274/17 oddalił odwołanie M. P. (odwołujący się) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Zabrzu (organ rentowy) z 7 czerwca 2017 r. odmawiającej przyznania mu emerytury górniczej.
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 29 kwietnia 2021 r., III AUa 884/18 oddalił apelację odwołującego się od powyższego wyroku Sądu Okręgowego.
Sąd Apelacyjny stwierdził, że odwołujący się do dnia 7 marca 2017 r. wykazał się jedynie okresem 11 lat, 2 miesięcy i 17 dni pracy górniczej, wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Do okresu pracy górniczej nie zaliczył okresu zatrudnienia odwołującego od dnia 14 stycznia 1991 r. do dnia 28 listopada 2005 r. kiedy to, będąc pracownikiem P. B. K. P. Spółki Akcyjnej w L., wykonywał on pracę na rzecz K. M. w W., na stanowisku ładowacza pod ziemią, albowiem praca przy budowie metra, pomimo, że wykonywana pod ziemią i przy wykorzystaniu techniki górniczej, nie jest pracą górniczą w rozumieniu art. 50c ust. 1 pkt. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.