Treść orzeczenia
II USK 19/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 14 lutego 2024 r.
SSN Leszek Bielecki
w sprawie z odwołania E . J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi w Warszawie
o rentę socjalną,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 14 lutego 2024 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 5 lipca 2022 r., sygn. akt III AUa 287/21,
1. odmawia przyjęcia ska rgi kasacyjnej do rozpoznania bez
obciążania skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego,
2. oddala wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie
kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
wyrokiem z 5 lipca 2022 r., III AUa 287/21, oddalił apelację odwołującej się E. J. od
w yroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z 18 listopada 2020 r.,
VII U 1335/17, oddalającego jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych II Oddziału w Warszawie z 31 lipca 2017 r. odmawiającej jej
przyznania prawa do renty socjalnej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła Odwołująca.
We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje
II USK 19/23
2
istotne zagadnienie prawne, a skarga jest oczywiście uzasadniona. W ocenie
Autora skargi i stotne zagadnienie prawne wiąże się z kwestią ustalenia skutków
prawnych braku doręczenia decyzji (pierwotnej) ustalającej prawo do świadczenia
rentowego i skutków prawnych braku pouczenia adresata tej decyzji w kontekście
obowiązku zwrotu pobranego świadczenia rentowego. Dodatkowo pełnomocnik
Skarżącej wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy
prawnej świadczonej z urzędu oraz zwrotu poniesionych wydatków .
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ rentowy wniósł o wydanie
postanowienia odmawiającego przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie od
skarżącego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według
norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na przyjęcie do merytorycznego
rozpoznania.