Treść orzeczenia
II USK 23/23
POSTANOWIENIE
Dnia 25 kwietnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania E. T.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o wysokość policyjnej renty rodzinnej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 25 kwietnia 2024 r.,
skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt III AUa 1194/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. nie obciąża skarżącej kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 22 września 2022 r., zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 31 maja 2022 r. i pominął przepisy ustawy dezubekizacyjnej w odniesieniu do przeliczenia wysokości policyjnej renty rodzinnej E. T. w okresie od 3 września 1970 r. do 16 lipca 1971 r. oraz od dnia 3 października 1973 r. do dnia 30 czerwca 1976 r., oddalając odwołanie i apelację organ rentowego w pozostałym zakresie (pkt 1 i 2) oraz orzekł o kosztach procesu (pkt 3).
Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył skargą kasacyjną w części (do pkt 1-3) pełnomocnik odwołującej się. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został umotywowany jej oczywistą zasadnością, bowiem Sąd drugiej instancji zaaprobował argumenty Sądu Okręgowego, lecz orzekł przeciwnie, co spowodowało oczywiście wadliwą subsumpcję powołanych przez ten Sąd przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik organu rentowego wniósł o wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skarg kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie od skarżącej na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: