Treść orzeczenia
II USK 262/23
POSTANOWIENIE
Dnia 22 maja 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Renata Żywicka
w sprawie z odwołania J. K.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o zwrot nienależnie pobranych świadczeń,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 maja 2024 r.,
wniosku pełnomocnika z urzędu o wznowienie postępowania w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zawartego w pkt 3
postanowienia Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. akt II USK 542/21,
zmienia pkt 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. akt II USK 542/21 w ten sposób, że w miejsce kwoty 2700 zł powiększonej o stawkę podatku VAT zasądza kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) bez powiększenia o stawkę podatku VAT, nie naruszając postanowienia w pozostałej części.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 lipca 2022 r., II USK 542/21, Sąd Najwyższy w pkt 3 zasądził od Skarbu Państwa (kasa Sądu Apelacyjnego w Warszawie) na rzecz radcy prawnego M. R. kwotę 2.700 zł podwyższoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
Podstawę wskazanego rozstrzygnięcia stanowiły § 8 pkt 6 w zw. z § 4 ust. 1 w zw. z § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 68, ze zm.). Wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu zostało podwyższone o podatek VAT w kwocie 23% na podstawie § 4 ust. 3 powyższego rozporządzenia.