Treść orzeczenia
II USK 310/23
POSTANOWIENIE
Dnia 9 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Romuald Dalewski
w sprawie z odwołania M. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Płocku
z udziałem M. K.
o prawo do renty rodzinnej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 9 lipca 2024 r.,
skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z dnia 14 lutego 2023 r., sygn. akt III AUa 490/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Płocku na rzecz M. K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych wraz z odsetkami, o których mowa w art. 98 § 1 1 k.p.c., tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Płocku decyzją z 12 lutego 2020 r. odmówił M. K. prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu J. K..
W odwołaniu od powyższej decyzji M. K. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji. Wskazał, że od 1994 r. cierpi na zaburzenia psychiczne i jest całkowicie niezdolny do pracy.
Ponieważ dotychczas rentę rodzinną pobierała M. K., Sąd na podstawie art. 477 11 § 2 k.p.c. zawiadomił ją o toczącym się postępowaniu. M. K. przystąpiła do postępowania i przyłączyła się do odwołania.
Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z 17 maja 2022 r. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał M. K. prawo do renty rodzinnej od 1 stycznia 2020 r. na stałe (pkt 1), stwierdził brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji (pkt 2), oraz orzekł o kosztach postępowania (pkt 3).