Treść orzeczenia
II USK 316/22
POSTANOWIENIE
Dnia 12 lipca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Iwulski
w sprawie z wniosku J.B.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o prawo do policyjnej renty rodzinnej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 lipca 2023 r.,
skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. akt IIII AUa 351/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(I.T.)
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 sierpnia 2015 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie odmówił J. B. prawa do policyjnej renty rodzinnej po zmarłym mężu K. B..
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z dnia 21 grudnia 2020 r., XIII U 760/20, oddalił odwołanie wnioskodawczyni i zasądził od niej na rzecz organu rentowego kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2022 r., III AUa 351/21, Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie oddalił apelację wnioskodawczyni.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 w związku z art. 391 oraz art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c.; 2. art. 70 ust. 3 ustawy emerytalnej.
Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca uzasadniła występowaniem istotnego zagadnienia prawnego, wymagającego odpowiedzi na pytanie, czy status małżonki separowanej pozostającej we wspólności małżeńskiej jest tożsamy ze statusem małżonki rozwiedzionej, a w konsekwencji, czy musi ona spełniać przesłanki uzyskania renty rodzinnej określone w art. 70 ust. 3 ustawy emerytalnej.