Treść orzeczenia
Sygn. akt II USK 32/22
POSTANOWIENIE
Dnia 15 lutego 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania M. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Gdańsku
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 lutego 2023 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 22 września 2021 r., sygn. akt III AUa 1783/20,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 22 września 2021 r., oddalił apelację M. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2020 r., mocą którego oddalono jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2018 r., odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Sąd Okręgowy oparł się przede wszystkim na opinii biegłych, którzy wskazali, że po dniu 31 grudnia 2017 r. odwołujący się jest zdolny do pracy.
Sąd Apelacyjny podzielił ustalony przez Sąd pierwszej instancji stan faktyczny i przyjął go za własny. Sąd odwoławczy podkreślił, że obowiązek dopuszczenia (również z urzędu - art. 232 § 2 k.p.c.) dowodu z kolejnej opinii ma miejsce tylko wtedy, gdy dotychczasowa opinia zawiera istotne luki albo nie odpowiada na postawione pytania, czy też została nienależycie uzasadniona. Artykuł 286 k.p.c. nie przewiduje obowiązku uzupełnienia już sporządzonej opinii, czy też obowiązku dopuszczenia dowodu z kolejnej opinii innych biegłych.
W ocenie Sądu odwoławczego, skarżący nie przedstawił żadnych merytorycznych argumentów na poparcie swoich twierdzeń, zaś o nabyciu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy nie mogą przesądzać subiektywne odczucia osoby ubezpieczonej. Również sam fakt stwierdzenia choroby nie jest równoznaczny z nabyciem prawa do renty.