Treść orzeczenia
II USK 335/22
POSTANOWIENIE
Dnia 23 maja 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z odwołania R. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 maja 2023 r.,
skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w G.
z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt III AUa 1377/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od odwołującego się na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym;
3. Zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Apelacyjnego w G.) na rzecz adw. E. C. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt III AUa 1377/21 Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację odwołującego się R.B. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z 19 maja 2021 r., sygn. akt VII U 911/19, którym Sąd pierwszej instancji oddalił odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku z 28 grudnia 2018 r.
Decyzją z 28 grudnia 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku odmówił R.B. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 stycznia 2019 r., wskazując, że komisja lekarska ZUS orzeczeniem z 27 grudnia 2018 r. orzekła, iż nie jest on niezdolny do pracy.
Od powyższej decyzji odwołał się ubezpieczony R.B., wnosząc o uznanie go za osobę całkowicie niezdolną do pracy z uwagi na jego dotychczasowe schorzenia i obecny stan zdrowia, który - w jego ocenie - jest nieodwracalny i nie rokuje poprawy.