Treść orzeczenia
II USK 370/23
POSTANOWIENIE
Dnia 30 stycznia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
w sprawie z odwołania K. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Gdańsku
z udziałem R. N.
o podleganie ustawodawstwu oraz zaświadczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 30 stycznia 2024 r.,
skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 22 kwietnia 2022 r., sygn. akt III AUa 590/20,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od K. W. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Gdańsku 240 (dwieście czterdzieści) złotych z odsetkami z art. 98 § 1 1 k.p.c.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Gdańsku, po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z 22 kwietnia 2022 r. oddalił apelację K. W. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z 7 stycznia 2020 r., który oddalił jej odwołanie od decyzji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku z 15 listopada 2018 r., cofającej zaświadczenie A1 wydane dla ubezpieczonej R. N., gdyż nie było uprawnione dla niej poświadczenie podlegania ubezpieczeniom społecznym w kraju na podstawie art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004, wobec wykonywania zatrudnienia w Niemczech i właściwej podstawy dla tego zatrudnienia z art. 11 ust. 3 lit. a tego rozporządzenia.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawy przedsądu z art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Istnieje bowiem potrzeba wykładni art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego budzącego poważne wątpliwości w zakresie: