Treść orzeczenia
II USK 430/22
POSTANOWIENIE
Dnia 24 października 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z odwołania A. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Szczecinie
z udziałem E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.
o podleganie ubezpieczeniom społecznym,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 października 2023 r.,
skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 30 marca 2022 r., sygn. akt III AUa 1737/19,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od organu rentowego na rzecz odwołującej się kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 30 marca 2022 r., sygn. akt III AUa 1737/19, Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Szczecinie od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 23 września 2019 r., sygn. akt XIV U 2341/18, którym Sąd pierwszej instancji uwzględnił odwołanie A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Szczecinie z 4 czerwca 2018 r.
Decyzją z 4 czerwca 2018 r., nr […], Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Szczecinie stwierdził, że A. K. jako pracownik u płatnika składek E. Sp. z o.o. w Szczecinie nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 3 kwietnia 2017 r. Organ rentowy wskazał w uzasadnieniu, że umowa o pracę pomiędzy ubezpieczoną a spółką została zawarta dla pozoru, co powoduje, że jest ona nieważna i jako taka nie może stanowić podstawy podlegania ubezpieczeniom społecznym. W ocenie organu rentowego celem zawarcia ww. umowy nie było faktyczne realizowanie stosunku pracy, lecz uzyskanie świadczeń z ubezpieczenia społecznego od rażąco wysokiej podstawy.