Treść orzeczenia
Sygn. akt II USK 444/21
POSTANOWIENIE
Dnia 16 marca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maciej Pacuda
w sprawie z odwołania I. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w W.
o wznowienie postępowania,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 marca 2022 r.,
skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt XIV Ua (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. wyrokiem z dnia 23 października 2020 r. oddalił apelację wniesioną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w W. od orzeczenia Sądu Rejonowego w W. z dnia 13 lutego 2019 r., którym oddalono skargę organu rentowego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 7 marca 2018 r., wydanego w sprawie z odwołania I. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziału w W. o świadczenie rehabilitacyjne.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w W. wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 października 2020 r., zaskarżając ten wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie prawa procesowego, to jest art. 403 § 2 k.p.c.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na oczywistą zasadność tego środka zaskarżenia. Zdaniem skarżącego, naruszenie przepisu powołanego w podstawie zaskarżenia jest oczywiste i widoczne przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej oraz wynika z treści skargi. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika bowiem, że ubezpieczona nie była uprawniona do świadczenia rehabilitacyjnego, ponieważ wróciwszy do pracy w trakcie trwania postępowania o świadczenie rehabilitacyjne nie poinformowała organu rentowego o tym fakcie ani bezpośrednio w ZUS, ani w sądzie, a organ rentowy powziął o tym wiadomość dopiero w dniu 30 maja 2018 r. z informacji jej pracodawcy.