Treść orzeczenia
II USK 50/23
POSTANOWIENIE
Dnia 13 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Żywicka
w sprawie z odwołania M. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Olsztynie
o zasiłek chorobowy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 marca 2024 r.,
skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży
z dnia 23 września 2022 r., sygn. akt III Ua 10/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od skarżącej na rzecz organu rentowego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), wraz z odsetkami wynikającymi z art. 98 § 1 1 k.p.c.) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Łomży wyrokiem z dnia 23 września 2022 r. w sprawie z odwołania M. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Olsztynie w przedmiocie zasiłku chorobowego, oddalił apelację odwołującej się od wyroku Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 7 kwietnia 2022 r. , którym oddalono odwołania odwołującej się.
Powyższy wyrok został przez odwołującą się zaskarżony skargą kasacyjną w całości. Skargę oparto na podstawie naruszenia prawa materialnego: art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2023 r., poz. 1230 ze zm.; dalej: ustawa systemowa), przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez Sąd Okręgowy, że skarżąca jest zobowiązana do zwrotu nienależnie wypłaconych świadczeń, mimo braku zaistnienia przesłanki, która uzasadniałyby zastosowanie tego przepisu, tj. braku przesłanki „świadomego wprowadzenia w błąd organu rentowego”.