Treść orzeczenia
Sygn. akt II USK 724/21
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 15 września 2022 r.
SSN Krzysztof Staryk
w sprawie z odwołania B . W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G .
o prawo do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 15 września 2022 r.,
skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 27 lipca 2021 r., sygn. akt III AUa 1819/20,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 27 lipca 2021 r., sygn. akt III AUa 1819/20, Sąd Apelacyjny
w Gdańsku – w sprawie z odwołania B . W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń
Społecznych Oddziałowi w G . – oddalił apelację odwołującego się od wyroku Sądu
Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z dnia 18
sierpnia 2020 r., sygn. akt VII U 5508/19, w którym Sąd Okręgowy oddalił
odwołanie B . W. od decyzji organu rentowego z dnia 19 lipca 2019 r., w której ZUS
odmówił przyznania odwołującemu się rekompensaty z tytułu pracy w warunkach
szczególnych zgodnie z ar t. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych.
Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego odwołujący się zaskarżył skargą
kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku wskazano na przyczyny przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania określone w art. 398 9 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.
2
Ws kazano, że podstawowe znaczenie dla ubezpieczonego ma kwestia
ustalenia prawidłowej wykładni stosowania w jego sprawie przepisów ustawy o
emeryturach pomostowych. Skoro więc Sąd Apelacyjny nie neguje stosowania
ustawy o emeryturach pomostowych, a jedynie w skazuje, że nie jest to regulacja
„wyczerpująca” i należy stosować, „wszelkie przepisy dotyczące warunków” , to
niezbędnym jest ustalenie, czy Sąd Apelacyjny naruszył przepis prawa
materialnego przez błędną jego wykładnię, że naruszenie art. 32 ust. 4 ustaw y o