Treść orzeczenia
Sygn. akt II USK 83/22
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lutego 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z odwołania J. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Bydgoszczy
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 8 lutego 2023 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 2 września 2021 r., sygn. akt III AUa 60/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. odstępuje od obciążania ubezpieczonego kosztami postępowania kasacyjnego;
3. zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku) na rzecz r.pr. A. B. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł podwyższoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 2 września 2021 r., sygn. akt III AUa 60/21 Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację odwołującego się J. M. od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI U 1397/18, którym Sąd pierwszej instancji oddalił odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Bydgoszczy z 26 kwietnia 2018 r.
Decyzją z 26 kwietnia 2018 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu J. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z 25 kwietnia 2018 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy. W odwołaniu ubezpieczony stwierdził, że złe wyniki badań uniemożliwiają mu pracę zarobkową i normalne egzystowanie w społeczeństwie. W odpowiedzi, organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Wyrokiem z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI U 1397/18 Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił odwołanie.
Apelację od tego wyroku wniósł odwołujący się, który kwestionował przede wszystkim stanowisko i metodologię przyjętą przez biegłych.
Sąd Okręgowy uznał apelację za nieuzasadnioną, w konsekwencji oddalając ją.