Treść orzeczenia
II USKP 128/23
POSTANOWIENIE
Dnia 21 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z odwołania A. K.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 21 marca 2024 r.,
wniosku pełnomocnika odwołującej się z dnia 6 lutego 2024 r.
w przedmiocie wyłączenia od rozpoznawania sprawy sygn. akt II USKP 128/23 sędziego SN Leszka Bieleckiego
oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 6 lutego 2024 r. pełnomocnik odwołującej, po uzyskaniu informacji o składzie Sądu Najwyższego wyznaczonym do rozpoznania przedmiotowej sprawy, złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy SSN Leszka Bieleckiego. W piśmie przywołano fakt powołania sędziego Sądu Najwyższego z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., a także orzecznictwo trybunałów europejskich oraz Sądu Najwyższego, mających potwierdzać słuszność wniosku w tym zakresie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Leszka Bieleckiego od rozpoznania sprawy nie jest zasadny.
Należy zauważyć, że z chwilą powołania sędzia Sądu Najwyższego jest niezawisły (art. 178 ust. 1 Konstytucji). Ustrój i postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 Konstytucji RP). Oznacza to, że wyłączenie sędziego jest ściśle określone w ustawie, a zatem nie może być dowolne.
Odwołanie się we wniosku do uchwał i orzeczeń Sądu Najwyższego oraz przepisów prawa europejskiego nie zmienia oceny, że decyduje polska ustawa zgodna z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.
W tym miejscu należy wskazać, że Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 23 stycznia 2022 r., sygn. P 10/19, orzekł: