Treść orzeczenia
Sygn. akt II UZ 2/22
POSTANOWIENIE
Dnia 28 kwietnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Frańczak (przewodniczący)
SSN Maciej Pacuda
SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca)
w sprawie z odwołania J. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.
o świadczenie postojowe,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 28 kwietnia 2022 r.,
zażalenia organu rentowego na wyrok Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 6 października 2021 r., sygn. akt III AUa (…),
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…), pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 21 stycznia 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. (dalej jako: ZUS) odmówił J. G. prawa do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego na podstawie art. 15zs 2 ust. 7 i art. 15zv ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.; dalej jako: „ustawa antycovidowa”) w związku z art. 83 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 266 ze zm.; dalej jako: ustawa systemowa). Uzasadniając decyzję ZUS stwierdził, że na dzień 30 września 2020 r. ubezpieczona nie posiadała adekwatnego kodu PKD, który uprawniał do wypłaty wnioskowanego świadczenia.
Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2021 r. Sąd Okręgowy w B. oddalił odwołanie ubezpieczonej od powyższej decyzji organu rentowego.