Treść orzeczenia
II UZ 44/24
POSTANOWIENIE
Dnia 12 lutego 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bielecki
w sprawie z odwołania J. C.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Gdańsku
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 lutego 2025 r.,
zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 17 maja 2024 r., sygn. akt III AUa 594/23 upr.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z 17 maja 2024 r., III AUa 594/23 upr., w sprawie z odwołania J. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Gdańsku, w przedmiocie ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, odrzucił skargę kasacyjną organu rentowego od wyroku tegoż Sądu z 25 stycznia 2024 r.
Sąd Apelacyjny wskazał, że s prawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym w pierwszej i drugiej instancji z uwagi na wartość przedmiotu sporu niższej niż 20.000 zł zgodnie z art. 505 1 § 1 k.p.c. Z tej też przyczyny, zgodnie z art. 398 2 § 2 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna była niedopuszczalna.
Co prawda organ rentowy w skardze kasacyjnej wskazał, że wartość przedmiotu sporu wynosi 24.824,48 zł, jednakże Sąd Apelacyjny nie zgodził się z tym stanowiskiem. Powołał się na art. 25 i 26 k.p.c., które wyznaczają tzw. regułę stałości wartości przedmiotu sporu w toku całego postępowania sądowego, co zapewnia w procedurze cywilnej właściwy tok postępowania, uniemożliwiając ustawiczne wszczynanie incydentalnych sporów dotyczących tej wartości. Jeśli zatem pozwany złożyłby ponowny wniosek o sprawdzenie wartości przedmiotu sporu, to podlegać będzie on odrzuceniu w oparciu o omawiany przepis. Wskazana przez powoda wartość przedmiotu sporu, która nie została sprawdzona przez Sąd pierwszej instancji, pozostała aktualna w postępowaniu apelacyjnym, a następnie w postępowaniu kasacyjnym.