Treść orzeczenia
II UZ 56/26
POSTANOWIENIE
Dnia 13 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z odwołania K. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Rzeszowie
o zasiłek chorobowy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 kwietnia 2026 r.,
zażalenia organu rentowego na wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 17 czerwca 2025 r., sygn. akt VI Ua 14/24,
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2025 r. uchylił zaskarżony apelacją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Rzeszowie wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 26 lutego 2024 r. oraz poprzedzające go decyzje z dnia 4 sierpnia 2023 r. oraz z dnia 8 sierpnia 2023 r. i sprawę przekazał Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Szczecinie do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy podniósł, że decyzjami z dnia 4 sierpnia 2023 r. oraz z dnia 8 sierpnia 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Rzeszowie odmówił K. M. prawa do zasiłku chorobowego odpowiednio za okresy: od 1 lipca 2023 r. do 31 lipca 2023 r. oraz od 1 sierpnia 2023 r. do 27 sierpnia 2023 r. W uzasadnieniu obu decyzji organ zaznaczył, iż ubezpieczonej odmówiono prawa do zasiłku chorobowego za wspomniany okres po ustaniu zatrudnienia w D. spółce z o.o. spółce komandytowej z uwagi na prowadzoną przez nią działalność gospodarczą, w związku z tym, iż nie przysługiwało jej prawo do zasiłku chorobowego, co wynika z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 501 ze zm.; dalej jako: „ustawa zasiłkowa”).