Treść orzeczenia
II UZ 61/26
POSTANOWIENIE
Dnia 17 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania K. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Bydgoszczy
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 marca 2026 r.,
zażalenia odwołującej się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt III AUz 200/25,
1. oddala zażalenie,
2. zasądza od skarżącej na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowieniem z 14 października 2025 r., w sprawie K.B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Bydgoszczy, odrzucił skargę kasacyjną ubezpieczonej.
Ze sprawy wynika, że K. B. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 8 listopada 2016 r., (VI U 1587/16). Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 3 lutego 20125 r. odrzucił jej skargę o wznowienie postępowania, wskazując, że skoro podstawę skargi stanowił art. 401 1 k.p.c. (czyli możliwość wznowienia po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego), to należy zachować termin trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W sprawie chodzi o wyrok TK z dnia 4 czerwca 2024 r., SK 140/20 (OTK-A 2024 r., poz. 67), a więc decydujący jest moment ogłoszenia orzeczenia w organie urzędowym. Jednak wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie został ogłoszony w publikatorze, a tym samym nie wszedł w życie. Dlatego skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy zaskarżyła zażaleniem ubezpieczona, a Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowieniem z 8 lipca 2025 r. oddalił zażalenie ubezpieczonej.