Treść orzeczenia
II ZSG 10/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 28 marca 2024 r.
Prezes SN Wiesław Kozielewicz
w sprawie obwinionego radcy prawnego P. S.
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 28
marca 2024 r.,
skargi radcy prawnego T. K. – obrońcy obwinionego radcy prawnego P. S., na
orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w
Warszawie z dnia 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt […], uchylające orzeczenie
Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych […] z dnia
7 września 2022 r., sygn. akt […]
postanowił:
1. oddalić skargę,
2. obciążyć obwinionego radcę prawnego P. S. kosztami
sądowymi postępowania skargowego w kwocie 20 zł. (dwadzieścia
złotych).
UZASADNIENIE
Radcy prawnemu P. S. we wniosku o ukaranie zarzucono, że :
1. działając jako radca prawny - pełnomocnik M . B. oraz udzielając
pełnomocnictwa substytucyjnego adwokat A . J. w dniu 29 listopada 2018 r.
nie umożliwił substytutowi odpowiedniego przygotowania się do podjęcia
obowiązków, tj. popełnienie czynu naruszającego dyspozycję art. 64 ust. 1
u.r.p. w zw. z art. 43 ust. 4 KERP,
II ZSG 10/23
2
2. działając jako radca prawny i reprezentując powoda J. G. zaniechał
stawiennictwa na rozprawie w dniu 30 listopada 2018 r., a jednocześnie
zaniechał udzielenia pełnomocnictwa substytucyjnego, tj. popełnienie czynu
naruszającego dyspozycję art. 64 ust. 1 u.r.p. w zw. z art. 6 KERP,
3. działając jako radca prawny i reprezentując powódkę M. B. w dniu 20 lutego
2019 r. wypowiedział udzielone mu przez powódkę pełnomocnictwo do
prowadzenia jej sprawy przeciwko pracodawcy, nie wywiązując się
jednocześnie z obowiązku działania za powódkę przez kolejne 2 tygodnie,
zgodnie z dyspozycją art. 94 § 2 k.p.c. i nie stawiając się na rozprawę
sądową w dniu 22 lutego 2019 r., tj. popełnienie czynu naruszającego