Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 10/21
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 listopada 2021 r.
SSN Paweł Grzegorczyk
w sprawie z wniosku W. T.
przy uczestnictwie T. T.
o podział majątku wspólnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 listopada 2021 r.,
skargi W. T.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w K .
z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. akt II Ca (…)
1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;
2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego
w
K.
adwokatowi
P.M.
kwotę
2700
(dwa tysiące siedemset 00/100) złotych powiększoną o stawkę
należnego podatku od towarów i usług tytułem kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu
w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 424 9 k.p.c. Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania
skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli jest
oczywiście bezzasadna. Oczywista bezzasadność skargi powinna być oceniana
2
w powiązaniu z jej celem, którym jest uzyskani e odszkodowania od Skarbu
Państwa z tytułu wydania niezgodnego z prawem orzeczenia sądu (art. 417 § 1
w związku z art. 417 1 § 2 k.c.). Mając na względzie, że odpowiedzialność ta wiąże
się z istotą władzy sądowniczej i niezawisłości sędziowskiej, w judykatu rze, przy
aprobacie Trybunału Konstytucyjnego, utrwaliło się stanowisko, że niezgodnym
z prawem w rozumieniu art. 424 1 § 1 k.p.c. w związku z art. 417 1 § 2 k.c. jest
tylko takie orzeczenie, którego nieprawidłowość ma charakter kwalifikowany,
elementarny i oczywisty (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września
2012 r., SK 4/11, OTK- A 2012, nr 8, poz. 97 oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia
31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17, z dnia 4 stycznia 2007