Treść orzeczenia
III CO 305/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Adam Doliwa
9 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 9 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A . P.
przeciwko X. Y.
o zapłatę,
na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w R.
postanowieniem z 5 marca 2025 r., I C 140/25,
o przekazanie do sądu równorzędnego,
odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 5 marca 2025 r. Sąd Okręgowy w R. na podstawie art.
44 1 § k.p.c. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości.
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wyjaśnił, że w pozwany o zapłatę 150 000 zł
tytułem zadośćuczynienia jest sędzią Sądu Okręgowego w R. Powód wskazał w
pozwie, że doznał cierpień psychicznych z powodu orzekania przez pozwanego w
jego sprawie, gdyż, w ocenie powoda, pozwany nie ma uprawnień do orzekania
jako tzw. „neo - sędzia”.
III CO 305/25
2
W ocenie Sądu występującego zachodzą podstawy do przekazania sprawy
do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości, w szczególności przez wzgląd na społeczne postrzeganie sądu
jako organu bezstronnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 44 1 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli
wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na
społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Przepis ten stanowi
wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo
właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle (zob. postanowienia
SN: z 16 marca 2020 r., IV CO 18/20; z 10 września 2020 r., II CO 203/20;
z 28 września 2021 r., II CO 72/21). Zbyt pochopne przekazywanie sprawy innemu
sądowi równorzędnemu nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania