Treść orzeczenia
Sygn. akt III CO 64/22 POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 marca 2022 r.
SSN Mariusz Łodko
w sprawie z powództwa I . Z.
przeciwko […] Bank […] S.A w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 10 marca 2022 r.,
na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w T .
akt sprawy o sygn. I C […]
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
odmawia przekazania sprawy.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w T . postanowieniem z 10 listopada 2021 r. zwrócił się
do Sądu Najwyższego na podstawie art. 44 1 § 1 k.p.c. o przekazanie sprawy
do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 44 1 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli
wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na
społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Pojęcie „dobro wymiaru
sprawiedliwości” nie zostało ustawowo zdefiniowane. Odwołuje się ono do sfery
aksjologii i powinno być rozumiane z uwzględnieniem celu, dla którego istnieje
wymiar sprawiedliwości, uniwersalnego charakteru tej instytucji i rodzaju wartości,
2
jaką jest dobro wymiaru sprawiedliwości. Wartość wskazana w art. 44 1 § 1 k.p.c. nie
jest wartością samą w sobie - wartością dla samej siebie. Przeciwnie, jest to
wartość instrumentalna, która służy realizacji innych, samoistnych wartości,
w szczególności sprawiedliwości.
Dobro wymiaru sprawiedliwości nie jest tożsame ani z dobrem
(w szczególności sprawnym funkcjonowaniem) sądu rozpoznającego konkretną
sprawę lub z interesami prawnymi stron, ani też ze społe cznym postrzeganiem
sądu jako organu bezstronnego. Wszystkie te elementy stanowią części składowe
tej wartości, lecz w stosowaniu art. 44 1 § 1 k.p.c. trzeba mieć na uwadze, że żaden
z elementów nie dominuje nad pozostałymi. Wprawdzie wymiar sprawiedliwości
istnieje po to, by rozstrzygać indywidualne spory o prawo i tym samym