Treść orzeczenia
III CO 642/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Trzebiatowski
30 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa D . L.
przeciwko K. F. i K. F.1
o zapłatę,
na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie
postanowieniem z 20 marca 2026 r., VIII C 220/26,
o przekazanie do sądu równorzędnego,
odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu.
(M.K.)
UZASADNIENIE
D. L. 20 listopada 2025 r. (data wpływu: 31.12.2025 r.) wniosła do Sądu
Rejonowego Lublin- Zachód w Lublinie pozew o zapłatę.
Postanowieniem z 20 marca 2026 r. Sąd ten zwrócił się do Sądu
Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu. […]
III CO 642/26
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 44 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli
wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na
społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego (§ 1), a o przekazanie
sprawy może wystąpić sąd właściwy (§ 2).
Sąd występujący o przekazanie, wskazując na wzgląd na społeczne
postrzeganie sądu jako bezstronnego i związane z tym dobro wymiaru
sprawiedliwości, uznał, że zasadne jest rozpatrzenie przedmiotowej sprawy przez
inny sąd równorzędny […]
W opinii Sądu Najwyższego w obecnym składzie powołane okoliczności nie
są dostateczne i przekonujące dla przekazania sprawy do rozpoznania innemu
sądowi równorzędnemu.
Przede wszystkim należy mieć na uwadze wyjątkowy charakter art. 44 1 k.p.c.
w kontekście kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo
właściwy – co przekonuje o konieczności jego ścisłej interpretacji. W przeciwnym
razie, tj. przez pochopne przekazywanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
mogłoby raczej dojść do efektu odmiennego od pożądanego - tzn. nie do