Treść orzeczenia
III CO 719/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
26 sierpnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 26 sierpnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M.S.
z udziałem B .S.
o zmianę wyroku rozwodowego w zakresie władzy rodzicielskiej i zakazanie
kontaktów,
na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy w Zielonej Górze
postanowieniem z 3 czerwca 2025 r., III Nsm 220/25,
o przekazanie do sądu równorzędnego,
odmawia przekazania
równorzędnemu.
sprawy
innemu
sądowi
(A.G.)
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 3 czerwca 2025 r. Sąd Rejonowy w Zielonej Górze (sygn.
akt III Nsm 220/25), w sprawie z wniosku M.S. przy udziale B.S. o zmianę wyroku
rozwodowego w zakresie władzy rodzicielskiej i zakazanie kontaktów, na podstawie
art. 44 1 § 2 k.p.c. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie
sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako
organu bezstronnego.
W uzasadnieniu wystąpienia wskazano, że wnioskodawczyni pełni funkcję
komornika przy Sądzie Rejonowym w Zielonej Górze. Zdaniem Sądu, okoliczność
III CO 719/25
2
ta może wpływać na społeczne postrzeganie bezstronności tego Sądu jako organu
orzekającego, zarówno przez opinię publiczną, jak i uczestnika postępowania.
Podniesiono, że osoba zawodowo związana z miejscowym sądem – jak pracownik
sądu, sędzia, kurator czy komornik – może być w opinii społecznej podejrzewana
o wykorzystywanie swoich rzeczywistych lub domniemanych kontaktów osobistych
w celu uzyskania korzystnego rozstrzygnięcia, co obniża prestiż wymiaru
sprawiedliwości. W tym kontekście Sąd Rejonowy powołał się na stanowisko
doktryny, wskazując, że niezależnie od składu orzekającego, nie można
wyeliminować obiektywnej możliwości utraty zaufania społecznego do sądu jako
organu bezstronnego. Podkreślono, że chodzi tu o okoliczności związane z sądem
jako instytucją, a nie z konkretnym sędzią. W tym zakresie powołano się na
postanowienie Sądu Najwyższego z 31 maja 2023 r., III CO 260/23, w którym