Treść orzeczenia
Sygn. akt III CO 723/22 POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Wesołowski
Dnia 21 lipca 2022 r.
w sprawie z wniosku J. L.
z udziałem M . S.
o wykonywanie kontaktów z dzieckiem,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 21 lipca 2022 r.,
na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w P .
akt o sygn. II Co […] ,
celem przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
odmawia przekazania
równorzędnemu.
sprawy
innemu
sądowi
UZASADNIENIE
W związku z wystąpieniem postanowieniem z 22 czerwca 2022 r. przez Sąd
Okręgowy w P . do Sądu Najwyższego na podstawie art. 44¹ § 1 k.p.c.
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd
Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 44¹§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli
wymaga tego dobro w ymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na
społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Nie ulega wątpliwości, że
art. 44¹ § 1 k.p.c. dotyczy takich sytuacji, gdy rozpoznanie sprawy w danym sądzie,
bez względu na to przez którego sędziego, godziłoby w dobro wymiaru
2
sprawiedliwości. Chodzi zatem, co do zasady, o tego rodzaju okoliczności, które są
powiązane z danym sądem w znaczeniu ustrojowym (instytucjonalnym), a nie
z konkretnym sędzią czy nawet większą liczbą sędziów.
Pojęcie „dobro wymiaru sprawiedliwości” nie zostało ustawowo zdefiniowane.
Odwołuje się ono do sfery aksjologii i powinno być rozumiane z uwzględnieniem
celu, dla którego istnieje wymiar sprawiedliwości, uniwersalnego charakteru tej
instytucji i rodzaju wartości, których realizacji służy, w szczególności idei
sprawiedliwości. Pojęcie to musi być interpretowane w kontekście art. 45
Konstytucji RP, w myśl którego każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego
rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny ,