Treść orzeczenia
III CO 859/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Trzebiatowski
17 sierpnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 17 sierpnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.F.
przeciwko A.F.1
o rozwód,
na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Gdańsku
postanowieniem z 10 czerwca 2026 r., II C 1913/26,
o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy,
odmawia wyznaczenia sądu właściwego do rozpoznania
sprawy.
(M.K.)
III CO 859/26
2
UZASADNIENIE
A.F. wniósł do Sądu Okręgowego w Gdańsku pozew o rozwód (data wpływu:
26.5.2026).
Postanowieniem z 10 czerwca 2026 r., II C 1913/26 w/w Sąd zwrócił się do
Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Sąd nie
zamieścił uzasadnienia do tego postanowienia, wskazując w samej jego sentencji
jedynie na art. 45 k.p.c. jako podstawę prawną wystąpienia o wyznaczenie sądu
właściwego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 45 k.p.c., jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można
w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy
oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo (§ 1). O oznaczenie sądu,
przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd, do którego wpłynął pozew
(§ 2).
Wymaga podkreślenia, że wystąpienie do Sądu Najwyższego o dokonanie
określonej czynności jurysdykcyjnej wymaga przedstawienia motywów takiego
działania. Dotyczy to tym bardziej wystąpienia o oznaczenie sądu właściwego
miejscowo, w tym zwłaszcza w sprawach o rozwód. Jest tak dlatego, że określenie
właściwości miejscowej w takich sprawach może nastąpić na kilka sposobów.
W pierwszej kolejności właściwość tę określa art. 41 k.p.c., który stanowi, że