Treść orzeczenia
III CZ 103/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
30 czerwca 2025 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 30 czerwca 2025 r. w Warszawie
zażalenia Z . W. i J. W.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie
z 25 lutego 2025 r., II Ca 435/22 (WSC 38/24),
w sprawie z wniosku Z. W. i J. W.
z udziałem B . M., A. M. , Skarbu Państwa - Starosty L., Powiatu L., I. T. i K. M.
o stwierdzenie zasiedzenia
uchyla zaskarżone postanowienie.
(a.z.)
UZASADNIENIE
Wnioskodawcy J. W. i Z. W. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia
Sądu Okręgowego w Lublinie z 29 sierpnia 2024 r.
Zarządzeniem z 9 grudnia 2024 r. pełnomocnik wnioskodawców został
wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, m.in. przez uzasadnienie
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w terminie tygodniowym
od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W piśmie z 23 grudnia 2024 r., złożonym w wyznaczonym terminie,
pełnomocnik wnioskodawców przytoczył argumenty, które miały uzasadniać
potrzebę rozpoznania skargi (pkt 5).
III CZ 103/25
2
Postanowieniem z 25 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy w Lublinie odrzucił
skargę kasacyjną wnioskodawców.
W uzasadnieniu stwierdził, że wezwany pełnomocnik nie wykonał
we właściwy sposób przedmiotowego zarządzenia w części dotyczącej
przytoczenia uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Okręgowy przyjął, że zamieszczone w badanej skardze stwierdzenie, że
skarga kasacyjna jest uzasadniona, leży poza zakresem podstaw przewidzianych
w art. 398 9 § 1 k.p.c. Uzasadnieniem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
może być bowiem co najwyżej powołanie się na to, że skarga kasacyjna jest
oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.). Nie wystarczy przy tym
powołanie się na oczywistą zasadność skargi, ale konieczne jest wskazanie
w uzasadnieniu skargi w czym ta oczywistość się przejawia. W konsekwencji Sąd