Treść orzeczenia
III CZ 126/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
28 sierpnia 2026 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 sierpnia 2026 r. w Warszawie
zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej " […] " we W.
na wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z 18 lutego 2026 r., II Ca 739/25,
w sprawie z powództwa S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki
komandytowej we W.
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej " […] " we W.
o zapłatę,
oddala zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym
postępowanie w sprawie.
III CZ 126/26
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 18 lutego 2026 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, po rozpoznaniu
sprawy w następstwie apelacji powódki, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. uchylił wyrok
Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu z 9 stycznia 2025 r.
i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Zdaniem Sądu
Okręgowego Sąd pierwszej instancji błędnie ocenił, że nie doszło do skutecznego
zawarcia przez strony umowy, z której wywodzone było zgłoszone w pozwie żądanie
zapłaty, co jest równoznaczne z nierozpoznaniem przez ten Sąd istoty sprawy.
W zażaleniu na powyższy wyrok pozwana zarzuciła naruszenie art. 386 § 4
k.p.c., art. 378 § 1 oraz art. 382 w związku z art. 387 § 2 1 k.p.c. i wniosła o jego
uchylenie i pozostawienie Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcia o kosztach
postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że zażalenie
przewidziane w art. 394 1 § 1 1 k.p.c. ma na celu jedynie skontrolowanie przez Sąd
Najwyższy, czy orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji, przekazujące sprawę
do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, zostało prawidłowo oparte na
jednej z przesłanek przewidzianych w art. 386 § 2 lub 4 k.p.c., a więc czy powołana