Treść orzeczenia
III CZ 135/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
28 sierpnia 2026 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 sierpnia 2026 r. w Warszawie
zażalenia M .D.
na wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 9 stycznia 2026 r., I ACa 4068/24,
w sprawie z powództwa M.D.
przeciwko Ł .D.
o rozwód,
uchyla zaskarżony wyrok, pozostawiając rozstrzygnięcie
o kosztach postępowania zażaleniowego do orzeczenia
kończącego postępowanie w sprawie.
III CZ 135/26
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2026 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, na skutek
apelacji pozwanego Ł .D. , uchylił wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 23
lipca 2024 r. w sprawie o rozwód z powództwa M.D. i przekazał sprawę Sądowi
Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny podniósł, że Sąd Okręgowy orzekł rozwód bez orzekania
o winie, podczas gdy w sprawie nie zostały spełnione warunki określone w art. 57 §
2 k.r.o. Na tej podstawie uznał, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy
i stwierdził, iż konieczne jest całościowe przeprowadzenie postępowania
dowodowego co do winy w rozkładzie pożycia. Ponadto, zdaniem Sądu
Apelacyjnego zaskarżony wyrok nie poddawał się kontroli, ponieważ Sąd Okręgowy
uznał, że zgromadzony materiał daje pełne podstawy do przypisania winy za rozkład
pożycia obu stronom, ale w sentencji wyroku zaniechał orzekania o winie.
Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżyła zażaleniem powódka, zarzucając
naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. Zdaniem skarżącej, w okolicznościach sprawy nie było
podstaw do uchylenia wyroku z powodu nierozpoznania istoty sprawy. Sąd
Okręgowy nie zaniechał ponadto ustaleń co do winy, a jedynie nie rozstrzygnął o niej
w sentencji wyroku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jeżeli sąd drugiej instancji uchyla wyrok sądu pierwszej instancji ze względu
na nierozpoznanie istoty sprawy, Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie złożone na
podstawie art. 394 1 § 1 1 k.p.c., bada, czy sąd drugiej instancji prawidłowo zastosował