Treść orzeczenia
III CZ 145/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Krzysztof Wesołowski
25 lutego 2026 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 25 lutego 2026 r. w Warszawie
zażalenia A . W.
na wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku
z 31 października 2024 r., XVI Ca 280/24,
w sprawie z powództwa B . W.
przeciwko A. W.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
oddala zażalenie.
M.L.
UZASADNIENIE
W związku z zażaleniem pozwanej A . W. od wyroku Sądu Okręgowego w
Gdańsku z 31 października 2024 r.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c., z zastrzeżeniem sytuacji określonych w art. 386
§ 2 i 3 k.p.c., sąd może uchylić zaskarżony apelacją wyrok i przekazać sprawę do
ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji
istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania
dowodowego w całości. Zdaniem Sądu Okręgowego doszło do nierozpoznania
istoty sprawy.
III CZ 145/25
2
Sąd odwoławczy wskazał bowiem, że strona powodowa oparła powództwo
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przede
wszystkim na twierdzeniu o nieistnieniu wierzytelności zabezpieczonej hipoteką,
która miała wynikać z nieważności umowy o podział majątku wspólnego z 3 lipca
2014 r. Tym samym zbadanie zgodności wpisów w dziale IV księgi wieczystej
z rzeczywistym stanem prawnym sprowadzać się powinno do ustalenia czy
wierzytelność zabezpieczona hipoteką istnieje przez poczynienie rozważań
w zakresie tego czy umowa o podział majątku wspólnego jest nieważna na
podstawie art. 58 § 1 bądź § 2 k.c., a zatem jako pozbawiona podstawy
przysporzenia lub jako sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
Sąd Okręgowy zauważył jednak, że jakkolwiek Sąd Rejonowy przywołał
właściwe przepisy prawne, to jego rozważania sprowadzały się jedynie do
stwierdzenia, że możliwe jest zabezpieczenie hipoteką wierzytelności przyszłych
oraz do uznania, iż wierzytelność zabezpieczona hipoteką nie wygasła skoro