Treść orzeczenia
III CZ 169/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
11 września 2025 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 11 września 2025 r. w Warszawie
zażalenia P. spółki akcyjnej w W .
na wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 20 maja 2025 r., VII AGa 427/24,
w sprawie z powództwa T . spółki akcyjnej w W .
przeciwko P. spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
uchyla zaskarżony wyrok, pozostawiając rozstrzygnięcie o
kosztach postępowania zażaleniowego do orzeczenia
kończącego postępowanie w sprawie.
[dr]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 20 maja 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie uchylił –
zaskarżony apelacją powoda T. S.A. w W. – wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie
z 22 lutego 2024 r. w sprawie przeciwko P. SA w W. o zapłatę i przekazał sprawę
Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy dokonał obszernej analizy żądań
powoda co do zasady i prawidłowo wyłożył postanowienia umowy łączącej strony,
lecz nie zbadał należycie żądań powoda co do wysokości. Stwierdził mianowicie, że
powód nie wykazał wysokości swoich roszczeń, w tym związku przyczynowego
między uszczerbkiem, którego naprawienia się domagał a zarzucanymi
III CZ 169/25
2
pozwanemu naruszeniami zobowiązania. Zdaniem Sądu Apelacyjnego ocena ta
nastąpiła przedwcześnie. Sąd Okręgowy wydał wprawdzie rozstrzygnięcie
o zgłoszonych roszczeniach, ale rozstrzygnięcie to nie ma ani wystarczającej
podstawy faktycznej w zakresie wykazywanej przez powoda szkody, ani nie wynika
z poddającej się kontroli instancyjnej oceny prawnej.
W zażaleniu na orzeczenie z 20 maja 2025 r. pozwany zarzucił, że zostało
ono wydane z naruszeniem art. 386 § 4 k.p.c. przez przyjęcie, że Sąd pierwszej
instancji nie rozpoznał istoty sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że zażalenie
przewidziane w art. 394 1 § 1 1 k.p.c. ma na celu jedynie skontrolowanie przez Sąd