Treść orzeczenia
III CZ 209/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
12 grudnia 2025 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 12 grudnia 2025 r. w Warszawie
zażalenia Z .N.
na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z 16 czerwca 2025 r., II Ca 2836/23,
w sprawie z wniosku Z.N.
z udziałem S .N.
o podział majątku wspólnego i dział spadku,
uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając
rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do
orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2025 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, na
skutek apelacji uczestnika S.N. , uchylił postanowienie Sądu Rejonowego dla
Wrocławia - Krzyków we Wrocławiu z dnia 1 sierpnia 2023 r., wydane w sprawie z
wniosku Z.N. o podział majątku wspólnego i dział spadku, przekazując sprawę
temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy wskazał, że zniesienie współwłasności w drodze sprzedaży
egzekucyjnej jest dopuszczalne wtedy, gdy rzecz nie daje się podzielić (art. 212
§ 2 k.c.). Sąd Rejonowy, znosząc tym sposobem współwłasność, nie dokonał
natomiast stosownych ustaleń co do tego, czy możliwy jest fizyczny podział
III CZ 209/25
2
nieruchomości wchodzącej w skład dzielonego majątku. W ocenie Sądu
Okręgowego, doszło tym samym do nierozpoznania istoty sprawy.
Postanowienie Sądu Okręgowego zaskarżył zażaleniem wnioskodawca,
zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. przez jego nieprawidłowe zastosowanie
i będące jego wynikiem błędne uchylenie zaskarżonego apelacją postanowienia
oraz przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania,
podczas gdy Sąd Rejonowy rozpoznał sprawę co do jej istoty. Na tej podstawie
wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 394 1 § 1 1 k.p.c., dopuszczający zażalenie do Sądu Najwyższego
w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji
i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, ma odpowiednie zastosowanie
w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.). Stosownie do tego, jeżeli sąd