Treść orzeczenia
III CZ 231/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
30 stycznia 2025 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 30 stycznia 2025 r. w Warszawie
zażalenia A . B.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach
z 30 lipca 2024 r., V Ca 245/24,
w sprawie z wniosku A. B.
z udziałem T. B., T1. B1., E. B. i K. B.
o zasiedzenie nieruchomości,
uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 30 lipca 2024 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach uchylił
postanowienie Sądu Rejonowego w Łukowie z 29 grudnia 2023 r. i przekazał
sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd drugiej instancji uznał, że w sprawie zachodzą podstawy do uchylenia
zaskarżonego postanowienia ze względu na nierozpoznanie istoty sprawy oraz na
konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
Wskazując na naruszenie art. 327 1 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.,
Sąd Okręgowy podniósł, że z uzasadnienia postanowienia nie można pozyskać
motywów, z powodu których stwierdzono zasiedzenie nieruchomości i które
wyjaśniałyby przyjętą przez Sąd pierwszej instancji datę zasiedzenia. Sąd
III CZ 231/24
2
Rejonowy przedwcześnie przyjął za przedmiot zasiedzenia obecnie widoczny na
gruncie przejazd, mający swój wyraz w podziale działek dokonanym przez biegłego
z zakresu geodezji. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dał
jednoznacznych podstaw, aby poczynić takie ustalenia.
Wnioskodawca A. B. zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w całości
wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Sądowi drugiej instancji. W zażaleniu zarzucił naruszenie art. 386 § 1, 4 i 6 w zw. z
art. 13 § 2 k.p.c. przez uchylenie orzeczenia Sądu pierwszej instancji mimo
istnienia podstaw do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego pojęcie „istoty