Treść orzeczenia
III CZ 249/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
29 stycznia 2026 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 stycznia 2026 r. w Warszawie
zażalenia R . P. i R. P.1
na wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 16 czerwca 2025 r., VII AGa 875/23,
w sprawie z powództwa R. P. i R. P.1
przeciwko P. spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
uchyla zaskarżony wyrok, pozostawiając rozstrzygnięcie o
kosztach postępowania zażaleniowego do orzeczenia
kończącego postępowanie w sprawie.
[dr]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 16 czerwca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie
uchylił w punkcie pierwszym i trzecim – zaskarżony apelacją pozwanego –
wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 15 lutego 2023 r. w sprawie
z powództwa R. P. i R. P.1 przeciwko P. S.A. w W. (poprzednio: Przedsiębiorstwo
Państwowe „ P. 2 ” w W . ) o zapłatę i w tej części przekazał sprawę Sądowi
Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie została rozpoznana istoty sprawy, gdyż sąd
pierwszej instancji wyprowadził odmienne niż należało wnioski z opinii biegłego
sądowego z zakresu akustyki. Sąd pierwszej instancji uznał za właściwe
III CZ 249/25
2
zasądzenie kwoty, na którą opiewa faktura pro forma wystawiona
w związku z zaplanowanym przez powodów remontem dachu. Natomiast z opinii
biegłego sądowego wynikało, że celem rewitalizacji akustycznej nieruchomości
powodów należy w budynku wymienić okna i drzwi balkonowe, a także
zainstalować klimatyzację. W związku z tym powództwo o nakłady konieczne do
poniesienia w celu zapewnienia w budynku na nieruchomości powodów
prawidłowego klimatu akustycznego przez zasądzenie kwoty koniecznej do
wydania przez powodów na wykonanie prac, co do których nie stwierdzono, aby
były celowe, nie mogło być uwzględnione. Sąd pierwszej instancji uznał, że
wystarczające do uwzględnienia powództwa jest przedstawienie dowodu
zwyczajnie nieprzydatnego dla ustalenia wysokości szkody w tym zakresie.