Treść orzeczenia
III CZ 250/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
24 marca 2026 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 24 marca 2026 r. w Warszawie
zażalenia G .N.
na wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 29 sierpnia 2025 r., VII AGa 170/24,
w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W .
przeciwko G.N.
o zapłatę,
oddala zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym
postępowanie w sprawie.
(M.T.)
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 29 sierpnia 2025 r., VII AGa
170/24, uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 9 listopada 2023 r., XX GC
301/22.
W przekonaniu Sądu Apelacyjnego nie doszło do rozpoznania istoty sprawy.
Zdaniem Sądu odwoławczego w niniejszej sprawie nie można stwierdzić, na jakiej
podstawie faktycznej i prawnej Sąd pierwszej instancji rozstrzygnął
o bezzasadności powództwa wobec G .N. Wskazał, że nie jest w stanie odkodować,
czy podstawą oddalenia powództwa jest art. 5 k.c., czy Sąd Okręgowy uznał
umowę za nieważną na zasadzie art. 58 §1 lub 2 k.c., czy też ocenił, iż pewne
III CZ 250/25
2
postanowienia umowy kredytowej są abuzywne i w konsekwencji nie wiążą
pozwanej, a skutkiem tego ma być upadek udzielonego przez pozwaną poręczenia
wekslowego. Sąd Apelacyjny wskazał również, że nie można odtworzyć toku
rozumowania Sądu pierwszej instancji, który przedstawia szerokie teoretyczne
rozważania odnośnie pewnych zagadnień materialnoprawnych, zaś przyjęte ad
casum konkluzje albo wcale się z nim nie wiążą, albo ten związek uzasadniony jest
w sposób bardzo luźny, a przede wszystkim przy jednoczesnym zaniechaniu
wskazania podstawy faktycznej, której ustalenie powinno poprzedzać zastosowanie
norm prawa materialnego. Dalej Sąd drugiej instancji zaznaczył, że Sąd Okręgowy
nie wskazał, jakie konkretnie postanowienia umowy uznaje za abuzywne czy
dotknięte sankcją nieważności. Przeprowadzone rozważania cechuje wysoki
poziom ogólności, co powoduje, że nie można odtworzyć toku rozumowania Sądu,