Treść orzeczenia
III CZ 340/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
27 czerwca 2024 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 czerwca 2024 r. w Warszawie
zażalenia E.G. i Z.G.
na wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 7 lipca 2023 r., I ACa 1831/22,
w sprawie z powództwa E.G. i Z.G.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
uchyla zaskarżony wyrok, pozostawiając rozstrzygnięcie
o kosztach postępowania zaż aleniowego do orzeczenia
kończącego postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 30 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Legnicy zasądził na rzecz
powodów od pozwanego Banku kwoty 5.280,81 zł oraz 34.017,97 CHF wraz
z bliżej oznaczonymi ustawowymi odsetkami za opóźnienie (punkt I); dalej idące
powództwo w zakresie żądania głównego oddalił (punkt II) oraz orzekł o kosztach
postępowania (punkt III).
Wyrokiem z 7 lipca 2023 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w następstwie
rozpoznani a apelacji strony pozwanej, uchylił powyższy wyrok w punktach I oraz III
i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi
Okręgowemu w Legnicy, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach
III CZ 340/23
2
postępowania apelacyjnego. Sąd drugiej instancji podzielił stanowisko Sądu
Okręgowego, że umowa nie wiąże już stron na skutek jej nieważności ex tunc po
eliminacji klauzul przeliczenia walutowego. Stwierdził jednocześnie, że istota
sprawy nie została rozpoznana, gdyż roszczenie powodów powinno być ocenione
przez pryzmat zubożenia powodów/wzbogacenia pozwanego, zaś Sąd pierwszej
instancji powyższą kwestią w ogóle się nie zajmował ze względu na przyjęcie
założenia, że nieważność umowy samoistnie generowała obowiązek zwrotu
świadczenia uiszczonego przez powoda na rzecz banku jako świadczenia
nienależnego, co stoi w sprzeczności z art. 410 § 2 oraz art. 405-409 k.c.
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie powodowie zaskarżyli je w całości
i zarzucili naruszenie art. 386 § 4 k.p.c.; art. 410 § 1 i 2 w związku z art. 405 - 409