Treść orzeczenia
III CZ 42/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
29 kwietnia 2026 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 kwietnia 2026 r. w Warszawie
zażalenia T . E.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 29 sierpnia 2025 r., V ACz 153/24 (V WSC 63/25),
w sprawie z powództwa T . E.
przeciwko J. E.
o rozwód,
1) oddala zażalenie;
2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 360 (trzysta
sześćdziesiąt) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych
za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po
upływie tygodnia od doręczenia odpisu niniejszego
postanowienia, tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
[dr]
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 29 sierpnia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił
skargę kasacyjną powoda T. E. od postanowienia z 24 października 2024 r., którym
Sąd ten oddalił jego zażalenie na – wydane na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. –
postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z 16
października 2023 r. o odrzuceniu pozwu przeciwko J. E. o rozwiązanie związku
małżeńskiego z powodem przez rozwód. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd
III CZ 42/26
2
Apelacyjny powołał art. 398 2 § 2 pkt 1 k.p.c. i stwierdził, że skarga kasacyjna
wniesiona została w sprawie o rozwód i alimenty, a orzeczenia wydane w takich
sprawach nie podlegają zaskarżeniu skargą kasacyjną. Skarga kasacyjna nie jest
dopuszczalna także od rozstrzygnięć w przedmiocie władzy rodzicielskiej, ustalenia
miejsca pobytu małoletnich dzieci, kontaktów rodziców z dziećmi oraz alimentów. W
sprawach z zakresu prawa rodzinnego przysługuje ona tylko od orzeczeń w
przedmiocie przysposobienia oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu
wspólności majątkowej między małżonkami, chyba że wartość przedmiotu
zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych (zob. art. 519 1 § 2
k.p.c.). Katalog ten jest zamknięty.
Powód zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie