Treść orzeczenia
III CZ 84/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Tomasz Szanciło
14 czerwca 2024 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 czerwca 2024 r. w Warszawie
zażalenia A.W.
na wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 21 września 2023 r., VI ACa 922/22,
w sprawie z powództwa A.W.
przeciwko K.W.
o zapłatę,
uchyla zaskarżony wyrok, pozostawiając rozstrzygnięcie o
kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym
postępowanie w sp rawie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 21 września 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie uchylił wyrok
Sądu Okręgowego w Warszawie z 11 maja 2022 r. w punktach pierwszym, trzecim,
czwartym i piątym, w tej części przekazując sprawę Sądowi Okręgowemu do
ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach instancji odwoławczej.
Sąd drugiej instancji wskazał, że Sąd pierwszej nie rozpoznał istoty sprawy,
gdyż nie poczynił szczegółowych ustaleń faktycznych w co do stosunku prawnego
łączącego powódkę A.W. z pozwanym K.W. w zakresie posiadania nieruchomości.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego kwestia ta jest kluczowa dla roszczenia powódki o
zwrot nakładów, konieczne jest także dokonanie ustaleń w przedmiocie uzgodnień
III CZ 84/24
2
stron co do zwrotu nakładów. To pozwoli na właściwą ocenę prawną zaistniałego
stosunku prawnego, a tym samym umożliwi zastosowanie właściwych przepisów
prawna. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, konieczne będzie – według Sądu
drugiej instancji – szczegółowe ustalenie, czy powódka domaga się zwr otu
nakładów pochodzących z jej majątku odrębnego, jaki posiadała przed 9 sierpnia
2011 r., czy też jej udziału w majątku objętym wspólnością, zgromadzonym po tym
dniu.
Zażalenie na powyższy wyrok złożyła powódka, zaskarżając go w całości,
zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. przez niewłaściwą ocenę prawną sprawy
i przyjęcie, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy. Powołując się na ten
zarzut, powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy
Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach
postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: