Treść orzeczenia
III CZ 92/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Adam Doliwa
24 czerwca 2025 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2025 r. w Warszawie
zażalenia B.S. i T.M.
na wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 7 października 2024 r., I ACa 1870/23,
w sprawie z powództwa T.M.
przeciwko B.S.
o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,
1. uchyla zaskarżony wyrok;
2. pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
zażaleniowego sądowi, który wyda orzeczenie kończące
postępowanie w sprawie.
(R.N.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 7 października 2024 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku uchylił wyrok
Sądu Okręgowego w Toruniu z 20 marca 2023 r. i przekazał temu Sądowi do
ponownego rozpoznania sprawę z powództwa T .M. przeciwko B.S. o uznanie
czynności prawnej za bezskuteczną.
Sąd Apelacyjny przyjął, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty
sprawy, ponieważ powód nie sprecyzował, jakie wierzytelności względem powódki
usiłuje chronić przez wytoczenie powództwa w sprawie. Sąd Apelacyjny podkreślił,
III CZ 92/25
2
że powód dokonał jedynie zsumowania swoich wierzytelności, a od uzyskanego
wyniku odjął wartość aktywów pozwanej.
Zażalenia do Sądu Najwyższego wywiodły obie strony postępowania,
zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. (każda ze stron), a także art. 187 § 1
pkt 1, art. 130 § 1 oraz art. 527 § 1, art. 531 § 1 i art. 193 k.p.c. (powód).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że przyczyną uchylenia
wyroku Sądu pierwszej instancji było niedostateczne sprecyzowanie przez powoda
wierzytelności, których ochrony dochodzi przez złożenie skargi pauliańskiej.
Z wywodu Sądu drugiej instancji wynika jednak, że zarówno podstawa faktyczna,
jak i prawna powództwa została wykazana w sposób należyty. Sąd odwoławczy
bowiem bez trudu zrekonstruował sposób rozumowania powoda, rozpoznając