Treść orzeczenia
Sygn. akt III CZP 21/22
UCHWAŁA
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 28 stycznia 2022 r.
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Agnieszka Piotrowska
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z wniosku wierzycielki I. W.
przeciwko dłużnikowi S . S.
na skutek skarg na czynności komornika,
po rozstrzygnięciu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 stycznia 2022 r.,
zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Rejonowy w W.
postanowieniem z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt VII Co […] ,
"Czy w razie złożenia przez wierzyciela wniosku egzekucyjnego po
ogłoszeniu upadłości dłużnika zachodzi podstawa do pobrania od
wierzyciela opłaty egzekucyjnej na podstawie art. 30 ustawy z dnia
28-02-2018 r. o kosztach komorniczych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz.
2363 ze zm.)?"
podjął uchwałę:
Artykuł 30 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach
komorniczych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 210 ze zm.) nie
stanowi podstawy pobrania przez komornika sądowego opłaty
egzekucyjnej od wierzyciela w przypadku umorzenia
postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 824 § 1 pkt 2
k.p.c. ze względu na złożenie przez wierzyciela wniosku o
wszczęcie postępowania egzekucyjnego po ogłoszeniu upadłości
dłużnika.
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 maja 2020 r. Referendarz w Sądzie Rejonowym
w W. oddalił skargę na postanowienie komornika, który umorzył postępowanie
egzekucyjne na podstawie art. 814 § 1 pkt.2 k.p.c. i obciążył wierzyciela kosztami
postępowania. Referendarz podzielił ocenę komornika, że wszczęcie postępowania
egzekucyjnego było oczywiście niecelowe, w sytuacji, w której wniosek o wszczęcie
tego postępowania został złożony po ogłoszeniu upadłości dłużnika. Sąd Rejonowy
w W. rozpoznając skargę wierzyciela na postanowienie referendarza sądowego
powziął wątpliwość, czy zachodzi podstawa do pobrania od wierzyciela opłaty
egzekucyjnej w razie złożenia przez wierzyciela wniosk u o wszczęcie postępowania
egzekucyjnego po ogłoszeniu upadłości dłużnika. Zagadnienie to przedstawił do
rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.