Treść orzeczenia
III KK 568/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 29 stycznia 2025 r.
SSN Eugeniusz Wildowicz
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 stycznia 2025 r.
sprawy z wniosku B.W. , D.S. , S.F. i K.F. o zasądzenie zadośćuczynienia i
odszkodowania,
z powodu kasacji wniesionych przez pełnomocnika wnioskodawców
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 6 maja 2024 r., sygn. akt II AKa 419/23,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach
z dnia 28 września 2023 r., sygn. akt III Ko 45/23,
p o s t a n o w i ł
1. oddalić kasacje jako oczywiście bezzasadne,
2. obciążyć wnioskodawców kosztami postępowania
kasacyjnego w częściach na nich przypadających.
[WB]
UZASADNIENIE
Sąd Wojewódzki w Łodzi, postanowieniem z dnia 15 kwietnia 1996 r., sygn.
akt IV Ko 85/95Un, na wniosek F.F. uznał za nieważne wyrok łączny wydany przez
Sąd Wojewódzki w Łodzi w dniu 5 maja 1959 r., sygn. akt IVK 109/59 oraz wyroki
wchodzące w jego skład, którymi F .F. skazany został na karę łączną 15 lat
pozbawienia wolności, odbywaną przez niego w trudnych warunkach do dnia 4
III KK 568/24
2
października 1967 r. Jak wynika z akt sprawy Sądu Wojewódzkiego w Łodzi, sygn.
akt IV Ko 85/95 Un, F.F. brał udział w posiedzeniu sądu, składał oświadczenia,
wypowiadał się logicznie i zbornie, składał stosowne dokumenty, wskazywał na
wysokość renty i kłopoty ze zdrowiem w zakresie oczu i prostaty i to z tego powodu
został mu ustanowiony pełnomocnik z urzędu. Jednocześnie z tych samych akt
wynika, że nie został on pouczony o przysługujących mu roszczeniach
odszkodowawczych po ogłoszeniu postanowienia.
F.F. nigdy nie wystąpił z roszczeniem o zasądzenie na jego rzecz
odszkodowania lub zadośćuczynienia w związku z wydaniem i wykonaniem