Treść orzeczenia
III KK 7/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 lutego 2025 r.
SSN Jarosław Matras
w sprawie M.P.
wobec którego postępowanie karne z art. 160 § 3 k.k. i in.
warunkowo umorzono
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
w dniu 25 lutego 2025 r.,
kasacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie
z dnia 29 maja 2024 r., sygn. akt II Ka 157/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowie
z dnia 24 stycznia 2024 r., sygn. akt II K 1247/23,
[WB]
postanowił:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć oskarżonego kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2024 r. sygn. akt II K 1247/23, Sąd Rejonowy w
Tarnowie warunkowo umorzył - na okres próby wynoszący rok - postępowanie
karne przeciwko oskarżonemu M. P. o zarzucony mu czyn, stanowiący występek z
III KK 7/25
2
art. 160 § 3 k.k. i art. 157 § 2 i 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Nadto, zasądził od
oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy
Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 500 złotych.
Wyrok ten w całości zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając mu:
„I. sprzeczność ustaleń faktycznych z zebranym materiałem dowodowym
polegającą na przyjęciu, że:
1. pokrzywdzony, kiedy został zaatakowany przez psa na należącej do niego
posesji, uciekł z powrotem na posesję należącą do oskarżonego, gdyż to
ustalenie nie broni się w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego;
2. oskarżonemu zgłaszano obawy związane z psem luźno biegającym po
okolicy, a ten nie reagował na nie - ponieważ takie ustalenie nie wynika z
żadnych dowodów zgromadzonych w sprawie;
3. świadek M. N. widział, że pies jest nieprawidłowo zabezpieczony przez
oskarżonego na terenie posesji, a nadto widział tego psa w odległości kilku