Treść orzeczenia
III KK 96/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 4 sierpnia 2026 r.
SSN Adam Roch
w sprawie Z.O. i J.O.
o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 4 sierpnia 2026 r.,
wniosku obrońcy o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego S .S. od udziału w
sprawie III KK 96/26
na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł:
pozostawić wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pismem z 13 kwietnia 2026 r. obrońca skazanych Z .O. i J.O. wniósł o
wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego S .S. od udziału w sprawie kasacyjnej III
KK 96/26 . W krótkim uzasadnieniu podniesiono wyłącznie okoliczności systemowe,
związane z powołaniem sędziego na obecnie zajmowane stanowisko, wskazując
też na kasacyjny zarzut nieprawidłowej obsady sądu (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.),
związany z ustawowym trybem nominacji sędziego, odnoszącym się również do
SSN S.S.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
III KK 96/26
2
W sprawie brak jest podstaw faktycznych i prawnych uzasadniających
rozpoznanie wniosku o wyłączenie SSN S .S. od udziału w sprawie.
Już na wstępie dostrzec należy, że wnioskujący nie podał w swoim piśmie
żadnych istotnych argumentów o charakterze indywidualnym, mogących wykazać
istnienie realnych podstaw przekonujących do konieczności analizy zasadności
wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego S .S. od udziału w sprawie III KK 96/26.
Przedstawione przez obrońcę okoliczności nie mogą zostać rozpoznane w trybie
art. 41 § 1 k.p.k., a powyższe stanowisko jasno wynika z wyroku Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt P 22/19, gdzie wskazano, iż art.
41 § 1 w związku z art. 42 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks