Treść orzeczenia
III KO 139/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 czerwca 2026 r.
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie Z. W.
oskarżonej o czyn z art. 212 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 9 czerwca 2026 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Stargardzie zawartego w postano wieniu
z dnia 21 maja 2026 r., sygn. akt II K 94/26,
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 § 1 a contrario k.p.k.,
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Postanowie niem z dnia 21 maja 2026 r., sygn. akt II K 94/26, Sąd Rejonowy
w Stargardzie wystąpił do Sąd Najwyższego z inicjatywą przekazania innemu
sądowi równorzędnemu – w oparciu o przepis art. 37 § 1 k.p.k. – sprawy Z.W.,
oskarżonej prywatnym aktem oskarżenia wniesionym przez pełnomocnika W. W. o
czyn z art. 212 § 1 k.k. W uzasadnieniu wystąpienia sąd st wie rdził, że dokonał
reasumpcji swojego wcześniejszego postano wienia z dnia 13 kwietnia 2026 r., w
którym nie uwzględniono wniosku oskarżonej o przekazanie sprawy w oparciu o
przepis art. 37 k.p.k. stwie rdzając, że wynika to z konieczności doprowadzenia do
III KO 139/26
2
przeprowadzenia procesu, co w niniejszej sprawie może być mało realne bez
odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu. Podniósł również, że nie jest to
pierwsza sprawa pomiędzy stronami w Sądzie Rejonowym w Stargardzie, a
wcześniejsze w sprawach cywilnych (o przeciwdziałanie przemocy domowej, o
zaspokojenie potrzeb rodziny, o rozdzielność majątkową z datą wsteczną) były już
przez Sąd Najwyższy przekazywane do Sądu Rejonowego w Gryficach.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o przekazanie sprawy zawarty w postanowie niu Sądu Rejonowego
w Stargardzie z dnia 21 maja 2026 r. na uwzględnienie nie zasługuje.
Przepisy art. 37 k.p.k. , wprowadzające odstępstwo od konstytucyjnej zasady