Treść orzeczenia
III KO 175/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 20 sierpnia 2026 r.
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie P. P.
skazanego za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. w zb. z art. 13 §
1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
w zw. z art. 64 § 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 sierpnia 2026 r.
wniosku skazanego
o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt II AKa 547/04,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 7 maja 2004
r., sygn. akt III K 195/03
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił:
odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
W dniu 30 lipca 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło kolejne pismo
skazanego P. P. , zatytułowane „wniosek”, w którym skazany zwrócił się o
wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt II AKa 547/04,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 7 maja 2004 r.,
sygn. akt III K 195/03, którym skazany został uznany za winnego usiłowania
III KO 175/26
2
zabójstwa W. B. w związku z usiłowaniem rozboju przy użyciu niebezpiecznego
narzędzia i skazany na karę 25 lat pozbawienia wolności, w warunkach powrotu do
przestępstwa z art. 64 § 2 k.k. We wniosku skazany podniósł, że został
przymuszony przez funkcjonariusza Policji do złożenia określonej treści wyjaśnień,
w zamian obiecywano mu łagodniejszą kwalifikację czynu (z art. 156 § 1 k.k.) i karę