Treść orzeczenia
III KO 193/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 22 stycznia 2025 r.
SSN Zbigniew Puszkarski
w sprawie M. B. i in.
oskarżonej o czyny z art. 229 § 3 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 22 stycznia 2025 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Dębicy
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Dębicy postanowieniem z dnia 21 listopada 2024 r., sygn.
akt II K 133/24, na podstawie „art. 37 k.p.k.” (pominięto, że obecnie art. 37 k.p.k.
dzieli się na dwie jednostki redakcyjne - § 1 i § 2) wystąpił do Sądu Najwyższego o
przekazanie sprawy M. B. i 20 innych oskarżonych do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu. W obszernym uzasadnieniu w oparciu o orzecznictwo Sądu
Najwyższego i piśmiennictwo prawnicze przeprowadzono rozważania na temat
instytucji, o której mowa w powołanym przepisie, słusznie uznając, że jedną z
okoliczności, która przemawia za jej zastosowaniem jest zaistnienie sytuacji, która
może wpływać na swobodę orzekania w sprawie sądu miejscowo właściwego, bądź
takiej, która może rodzić przekonanie o niezdolności tego sądu do rozstrzygnięcia
III KO 193/24
2
sprawy w sposób obiektywny, wolny od jakichkolwiek nacisków. Nawiązując do tej
przesłanki, Sąd Rejonowy wskazał, że cyt.:
- „na skutek przydzielania sprawy kolejnym referentom okazało się, że zachodzą
przeszkody do jej prowadzenia przez sędziów orzekających w II Wydziale Karnym
oraz sędziego orzekającego w Wydziale I Cywilnym. W referacie tych sędziów
prowadzone są bowiem sprawy innych oskarżonych bądź sprawy, w których
oskarżeni w sprawie o sygn. akt II K 133/24 występują jako świadkowie, toteż
zgromadzony w nich materiał dowodowy jest tożsamy z materiałem dowodowym,
zebranym w przedmiotowej sprawie o sygn. akt II K 133/24, co niewątpliwie