Treść orzeczenia
III KO 33/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
Dnia 7 marca 2025 r.
w sprawie S. C.
o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe
aresztowanie,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 7 marca 2025 r.
wniosku Sądu Apelacyjnego w Krakowie zawartego w postanowieniu
z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. akt II AKa 166/24,
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 § 1 a contrario k.p.k.
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. akt II AKa 166/24, Sąd
Apelacyjny w Krakowie wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie,
w oparciu o przepis art. 37 k.p.k., innemu sądowi równorzędnemu sprawy z
wniosku S. C. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne
tymczasowe aresztowanie. Uzasadniając inicjatywę sąd ad quem wskazał, że
przedmiotem rozpoznania są apelacje prokuratora i pełnomocnika
wnioskodawczyni, a stroną tego postępowania jest Skarb Państwa reprezentowany
przez Prezesa sądu właściwego miejscowo. Tego rodzaju konfiguracja w ocenie
sądu występującego z inicjatywą mogłaby wywołać u każdego postronnego
III KO 33/25
2
obserwatora uzasadnione wątpliwości czy Sąd ten byłby w stanie orzekać w
sposób obiektywny i bezstronny, i czy sędziowie zasiadający w składzie